<body><iframe src="http://www.blogger.com/navbar.g?targetBlogID=9053947&amp;blogName=donna+quijote&amp;publishMode=PUBLISH_MODE_BLOGSPOT&amp;navbarType=SILVER&amp;layoutType=CLASSIC&amp;homepageUrl=http%3A%2F%2Fdulsinya.blogspot.com%2F&amp;searchRoot=http%3A%2F%2Fdulsinya.blogspot.com%2Fsearch" marginwidth="0" marginheight="0" scrolling="no" frameborder="0" height="30px" width="100%" id="navbar-iframe" title="Blogger Navigation and Search"></iframe> <div id="space-for-ie"></div>
Çarşamba, Nisan 23

hayat çizgisi

yukarıdan bakınca her şeyi görebiliyor insan. bazen. bulut yoksa ortalarda, fırtına yoksa. sokakları ayırt edebiliyorsun, taksiler sarı böcekler gibi. ve bazen çıkış yolu, çözüm, asıl problem veya doğru sözcük yukarıdan daha net görünüyor. insanlarla „yüzleşmek“ yerine, kafalarına ve omuzlarına bakınca… karşındaki insanın tedirgin mimiklerinin, senin dikkatini dağıtmasına izin vermek yerine, harita üzerindeki istikametine göre karar verince… yanlış sokağa dönmek, fazladan bir „evet“ gibi, ya da eksik bir „evet“. 

 
kendime not:
yukarıdayken planı eline çiz. inerken yanlış yapmaktan korkma; sıradanlıktan, günlük telaşlardan, kendinden ya da zamandan korkma. indiğinde elinde bir plan olacak. terden biraz dağılmış olsa da üzerindeki çizgiler, hiç yoktan iyidir.

Etiketler:

00:06 Donna Quijote | 0 sancho panza



0 sancho panza
Yorum Gönder veya Yorumlarý Kapat